Gedreven door een onweerstaanbare drang om te creëren, vormt ze al jaren beelden in klei.
Objecten die vreugde, verdriet en alles daartussenin een gezicht geven. Haar werk gaat over het universele: wat mensen verbindt, kwetst en heelt.
Reizen en ontmoetingen inspireren haar diep. Een verblijf in een sloppenwijk in Salvador Bahia bracht haar tot een reeks gezichten, portretten van mensen die in hun gelaat de hunkering naar gelijkwaardigheid droegen.
"De kwetsbaarheid van het imperfecte vertedert mij."
In de geest van een culturele uitwisseling met Brazilië, was ik te gast in 'Alto Sao Joao', een sloppenwijk in Salvador Bahia. Het was een ingrijpende ontmoeting met mensen die van zichzelf zeggen: "Door onze aderen stroomt het bloed van alle rassen." De jongeren uit deze favela hebben, ook in de letterlijke zin van het woord, model gestaan, om vast te leggen wat mij mateloos in hen fascineerde. In hun gelaat, als spiegel van de ziel, zag ik de hunkering naar gelijkwaardigheid. Mij heeft het diep geraakt.
Boetserend naar 'Hun beeld en gelijkenis' probeerde ik dit in vaste vorm te vangen. Het portret in natte klei, maakte in mijn rugzak de oversteek naar België en overleefde, wonderwel, de tocht over de Oceaan. Thuis heb ik er een malle van gemaakt om te voorkomen dat het verloren zou zijn mocht het tijdens het bakproces fout gaan. Meteen was ook de mogelijkheid tot reproduceren verzekerd. Na wekenlang drogen doorstond het origineel ook nog eens de hitte van de oven.
Het vertegenwoordigt, als gevoelsmens voor mij althans, 'de universele mens'. Toen had ik nog geen flauw vermoeden dat dit beeld mijn trouwste reisgezel zou worden op mijn creatieve pad. Geheel zoals mijn leven zich ontvouwt, mag dit gaandeweg steeds verder open bloeien.
Riet
